در این مکان فقط قینوس گفته می شود – بالاترین لینک نشود

حالم قدری عن است که نگو.

نمی فروشمش، عمرا، حتی به شما. 5 قوطی کاردینال رفته ام بالا و دیگران با خاک انداز جمعم می کنند. ولو هستم در میان جمعیت..

Hello is there anybody in there…. I can ease your pain…. relax…. just the basic facts…. you are coming through waves…. when I was a child I had fever…. now I’ve got the feeling once again….. I have become comfortably numb……

می خندم و هستم کامفورتبلی نامب. گیلمور می خواند. نسیم خنک ماه اوت می وزد و دوستان مست دورم را فرا گرفته اند و می خوانند. آرش کس کش که فکر می کند از همه بهتر انگلیسی می داند نمی گذارد ما را به حال خودمان… و تو، تو؟ خری. نمی فهمی که عمر ما کوتاهست، نمی فهمی که همین چند روز را فرصت داریم. که فردا پس فرداهاست که بمیریم. اخم کرده ای و فکر می کنی خیلی «آقا» هستی. در همین لحظات که مهسا می پرسد گوگل ریدر چه گهی است و آرش کس کش می گوید جایی در گوگل است که در آن میرینند تو می گویی نگو کسشر و بگو کرسی شعر و ادب را رعایت کن، چون نمی فهمی که عمرمان کوتاه است…. می ترسم وقتی بفهمی که دیر شده باشد، وقتی که یا من نباشم یا تو که بنشینیم دور هم و کس بگوییم و مست کنیم و بخندیم و برینیم به زندگی. می ترسم، طرف، می ترسم…

با من باش، آدم باش، قدر ثانیه ها را بدان ای عن. ای عنی که من عاشقت هستم، قدر لحظاتت را بدان.